در حالی که بحث راجع به پست مدرنیته و باقی قضایای " پسا شده " به شدت توسط ایرانی های عزیز پیگیری می شود ، ولی همیشه در حسرت نمونه های پساشده ای از هنر و کنش - واکنش های اجتماعی هستیم . به چه چیز و چه کسانی میتوان گفت پست مدرن ؟ معیارها چیست ؟ خوب من یک خروار نمونه از " امر پست مدرن " دارم که از امروز آن ها را ارائه می دهم .
روز جمعه تماشاگران بازی حماسه شده ی پرسپولیس - سایپا با گفتن یک شعار کار را برای تحلیل های تخماتیک من از پسامدرنیته گشودند . " توپ تانک فشفشه / پرسپولیس زلزله " . این شعار پست مدرن است چون از تمام ظرفیست های زبانی و همچنین نمادشناسی قبلی خود به بهترین نحو استفاده می کند تا معنای جدید در دل بی کارکردی ترکیبات بیافریند . " کارکرد چندگانه ی معنا " ، این یکی از معیار های امر پست مدرن است . نمادهای توپ ، تانک و فشفشه در این شعار به ترازویی می ماند که " پرسپولیس زلزله " را هم معنی " داور بازی ...کشه " قرار می دهد . در بعضی از فیلم های دیوید لینچ عزیز هم همین اتفاق می افتد ، چندین امر معنا دار که ترکیبی بی معنی می سازند برای ساخت بی نهایت امر معنادار در ذهن مخاطب .
درس اول پست مدرنیته : کارکرد چندگانه ی معنا
پ ن 1 : توده ها چه کار که نمی کنند
پ ن 2 : درس بعدی هم از تماشاگران پرسپولیس است . بماند برای هفته ی آینده
پ ن 2 : از اسلاوی ژیژک عزیز و تمام پست مدرن شناسان وطنی عشق لینچ عذرخواهی می کنم .
