در شام نهمین روز از محرم الحرام 61 هجری کسی در سیاهی شب تیره و تار زمین بلا خیز فریاد زد
“ کیف أستسقی لطفلی فأبوا أن یرحمونی “ .
هیچ کس جوابی برای این زجه های دلخراش نداشت .
حالا چند کیلومتر آن طرف تر . چند روزگاری بعد . پدران و مادرانی هستند که فریاد می زنند.
چه کسی بر کودکان خردسال من رحم خواهد کرد .
هیچ کس جوابی برای این زجه های دلخراش نداشت .
