سینما حقیقت

1 ) جشنواره ی سینما حقیقت . نمی دانم چه منطقی باعث شده تعبیر "حقیقت " برای یک جشنواره ی مستند انتخاب شود ، نکند دوستان سینمای مستند را هم ردیف حقیقت می دانند در حالی که سینمای مستند توهمی از حقیقت است . حقیقت بازنموده شده که از خیلی فیلتر ها گذشته . می شد اسم بدون ریاکاری تری را برای این جشنواره انتخاب کرد .

2) جشنواره دو تا سایت داره (+ و + ) که اگر نداشت سنگین تر بود . واقعن تاسف برانگیزه که این ها هنوز اهمیت اینترنت و یک سایت خوب را برای یک جشنواره که ادعای مهم بودن می کند را نمی دانند . هیچ اطلاعاتی از فیلم ها و جدول پخش در این سایت ها پیدا نمی شود .

3) از خاطره حناچی سال گذشته فیلم " کودکان یاسر" را دیده بودم ، امسال هم فیلم “ شمارش معکوس “ او را دیدم که یک مستند داستانی متوسط با رعایت حداقلی استاندارد های سینما بود و این امیدوار کننده بود . روایتش از یک پدیده ی اجتماعی به نام کنکور در حد قابل قبولی بود و در کل اثر شسته رفته ای بود . این فیلم قرار است در جشنواره ی مستند آمستردام هم شرکت کند .

4) فیلم را در دانشگاه هنر دیدم . برخلاف گفته ی دوستان نه خبری از بولتن و جدول پخش بود و نه پذیرایی . به هر حال امیدوارم جشنواره ای این چنین تخصصی و لازم به صورت مطلوب تری برگزار شود البته در دوره های بعد .

5) قرار است فیلم مستند “ مارادونا “ از کاستاریکا و دو اثر از جیمز لانگی مستند ساز مشهور در این دوره نمایش داده شود . البته اگر ساعت پخششان را فهمیدید به ما هم اطلاع بدهید .

Technorati Tags: Documentary,cinema,festival

امپراطوری از دست رفته

اینکه چه قدر سینمای شرق آسیا را دوست داشته باشیم یا نه اصلن مهم نیست . شکل گیری شکل جدیدی از سینما بعد از درخشش فیلم های خاور دور اظهر من الشمس است.

نفرین گل طلایی را هم می توان در فهرست فیلم های خوب سال قبل میلادی جای داد ، ژانگ ئیمو ادامه دهنده همان راه اسلاف شرقی خویش در به تصویر کشیدن شکوه امپراطوری ها و شهرهای ممنوعه است .از بزرگترین فیلم های اینگونه سینما  آشوب کوروسوا ، امپراطور و آدم کش چن کایگه ، بودای کوچک برتولوچی را می توان نام برد ولی وجه تمایز نفرین گل طلایی از این فیلم ها را شاید بتوان در نوع داستانش دانست ، داستانی که به طور حتم از نمایشنامه های شکسپپیر به خصوص ریچارد سوم و هملت به عاریت گرفته شده . عشق های ممنوعه ، خیانت های پی در پی و رویاهای پر شکوه سلطنت و داستان که برگرفته از نمایشنامه ای است به خوبی توانسته با فضای امپراطوری چین انعطاف پیدا کند .

نکته مهم نفرین گل طلایی ساختار تکنیکی فوق العاده فیلم است ، طراحی صحنه و لباس بی نظیر که می توان گفت در سینما نمونه ندارد و اتفاقن همین دو عنصر هستند که شاکله فیلم را به عنوان فیلم شرقی هویت یابی می کنند . میزانسن های داخلی فیلم هم با دقت تمام طراحی شده و حس و حال صحنه را به خوبی به تماشاگر منتقل می کند .

اما یکی از عواملی  که به فیلم ضربه زده است ورود بی مقدمه شخصیت ها است به فضای داستانی و رها کردن آن ها به یکباره در طول داستان ، تعدد شخصیت در این فیلم که قرار است  به مانند نمایشنامه های شکسپیر چند ضلعی های روابط درون قصری را بسازند به غیر از شخصیت ملکه و ولیعهد هیچ از یک از نقش ها که از قضا باید هم مهم بوده باشند درست پرداخته نشده اند ، پسر دوم و پسر سوم امپراطور ، همسر اول او و حتی خود امپراطور به سرعت وارد داستان می شوند و هیچ روند دراماتیکی به شکل گیری ذهنیت تماشاگر از این شخصیت ها منجر نمی شود .

نفرین طلایی در کل فیلم خوبی است که با چشم پوشی از بعضی حفره های داستانی می توان از آن لذت های شریفه را برد .

و اما یک سوال! ازفیلم هایی که از افسانه ها و یا امپراطوری های شرقی دیده اید کدام را بیشتر از همه می پسندید ؟ جواب من خاکستر های زمان است از وونگ کاروای . شما چطور ؟

 

Technorati Tags: cinema,critic,movie,Yimou Zhang