مردی روی سیم مستند با ارزشی است از جیمز مارشال که به جریان عملیات واقعن غیر ممکن بند بازی فیلیپ پتیت ،بند باز فرانسوی بر فراز برج های تجارت جهانی در نیویورک می پردازد . او داستان خودش رو این گونه آغاز می کند .
" یکی بود یکی نبود . قصه ها رو این جوری شروع می کنن . 
در واقع ماجرای من ، یه قصه اس . من جوان بودم و هفده ساله . دندونم خراب شده بود . تو یکی از اون اتاقای انتظار با مبلمان دندونپزشکای فرانسوی نشسته بودم که با لامپای 40 واتی روشن شده بود و زن ها و مرد ها با قیافه ی عبوس نشسته بودن و ساکت داشتن مجله ورق می زدن که یه دفعه خشکم زد . چون یه مجله رو باز کردم و اون جا یه چیزی دیدم . چیزی عظیم ، چیزی که برام الهام بخش بود . دو تا برج دیدم و توی مقاله نوشته بود که روزی اون دو تا برج ساخته میشن . حتا هنوز وجود نداشتن . من می دونستم وقتی ساخته بشن بلند ترین برج های جهان خواهند بود . حالا فقط باید بهش می رسیدم . همه داشتن منو نگاه می کردن ولی من اون صفحه رو می خواستم . پس من هم رفتم زیر میز و صفحه رو پاره کردم و گذاشتمش زیر کتم و رفتم بیرون . البته تا آخر هفته دندون درد داشتم . ولی درد با رویای من قابل مقایسه نبود ".
در صبح مه گرفته ی هفتم آگوست سال 1974 بلاخره فیلیپ پتیت و دوستانش بعد از سال ها برنامه ریزی ، تلاش و رویا پردازی ، مخفیانه خودشان را به پشت بام برج های دو قلو می رسانند و به آرزوی دست نیافتنی شان می رسند . فیلیپ پتیت 45 دقیقه بر فراز نیویورک بدون هیچ حفاظی و هیچ وسیله ای که جان او را در برابر خطر حفظ کند به روی سیم باریکی که به پایه هایی در پشت بام های برج ها وصل شده اند بند بازی می کند . او حتا روی طناب می خوابد و آن طور که خودش می گوید و تصاویر نشان می دهد از فاصله ی 450 متری حتا زمین را هم نگاه می کند .
این مستند شامل مصاحبه هایی است با فیلیپ و اعضای تیمی که در این عملیات مخفیانه به او کمک کردند و همچنین افرادی که در هنگام این عملیات در اداره ی برج ها پست داشتند . همچنین قسمت هایی از داستان بازسازی شده البته این بازسازی در فضایی وهم آلود می گذرد و نه قصه پرداز تا شکل وشمایل مستند کار کاملن حفظ بشه .
منتقدان فیلم رو جزء بهترین مستند های امسال می دانند و البته بر اساس جوایزی که گرفته شاید بشه گفت مردی روی سیم قابل توجه ترین مستند امساله . همچنین فیلم لحظاتی قبل اسکار بهترین مستند رو هم گرفت چیزی که چندان مهم نیست .
این مستند خوش ساخت را به همه کسانی که برای رویاهایشان احترام قائلند و تمام کسانی که به توانایی انسان بودنشان اعتما دارند توصیه می کنم . فیلیپ پتیت بند باز در جملات پایانی فیلم می گوید " باید زندگی رو با هیجان زندگی کرد . انسان باید طغیانگری کنه . باید از چسبوندن خودش به قوانین اجتناب کنه . باید هر روز ، هر ماه ، هر سال و هر ایده ای رو به شکل یه چالش واقعی ببینه و اون وقت عمرش رو روی یه بند می گذرونه ".
پ ن : فیلم را می توانید به صورت تورنت از این جا دانلود کنید .
