فکر میکنم با من هم عقیده هستید که سال سینمایی پر شکوهی را پشت سر گذاشتیم با این که شاهکاری سینمایی را امسال ندیدیم ولی آن قدر فیلمهای خوب زیاد بودند که بتوانیم آن را سال رویایی سینما بدانیم . در این نوشتار سعی می کنم بهترین فیلمهای سال گذشته را از دید خودم معرفی کنم . به طور حتم سلیقه و نظر بسیاری از دوستان با من تفاوت خواهد داشت .
به ترتیب
1 ) گرسنگی اثر استیو مک کوئین
استیو مک کوئین جوان با اولین اثرش گام بلندی را برداشته . فیلم بلند پروازانهای که به شش هفتهی پایانی زندگی و اعتصاب غذای سمبولیک بابی سندز یکی از اعضای جنبش آزادی خواه ایرلند میپردازد . روایت شاعرانهی خشونت و میل به جاودانگی در یکی از تلخ ترین فیلمهای این چند سال اخیر سینما .
2) گامورا اثر ماتئو گارونه
آیا بازگشت سینمای ایتالیا ؟ تصویر بی زرق و برق و افشاگرانهای از مافیای سیسیل که با آن که شکوه فیلم مافیاییها را ندارد ولی آن قدر شما را به تاریک خانههای فساد و تباهی نزدیک میکند که انگار در برابر مستندی از شبکهی تبهکاری گامورا قرار گرفتهاید .
3) درباره الی ار اصغر فرهادی
غافلگیری جشنواره فجر 1387 و به یقین یکی از شاهکارهای تاریخ سینمای ایران . کارگردانی بی نقص و دکوپاژهای ویران کنندهی فرهادی در فضایی پر از تعلیق . فرهادی متخصص درامهای خانوادگی مانند مولف بزرگ هم عصرش میشائیل هانکه در پنهان، اخلاق و مناسبات فردی و اجتماعی را به چالش می کشد. کامل ترین تصویر خانوادهی مدرن ایرانی در جامعهای پیچیده و پر تضاد .
4) بگذار فرد مناسب وارد شود اثر توماس آلفردسون
عاشقانهترین خون آشام تاریخ سینما . عملیات غیرممکن پیوند دو قطب کاملن متضاد سینما یعنی وحشت و رومانس . از معدود فیلم ترسناکهایی که مشکل پایان بندی ندارد و برخلاف آثار متشابهش نقطهی قوتش نه در پروداکشن که در سبک بصری ویژه اش در روایت یک قصهی هولناک در لوکیشنی یخ زده و فاصله گذار است چیزی که از فرهنگ اسکاندیناوی نشأت گرفته شده است .
5) وال ای اثر آندرو استنتون
هر بار که انیمیشنی از پیکسار را می بینم با خودم می گم این بهترین انیمیشن تاریخه و حالا باید منتظر نشست و دید پیکسار بعد این اثر عظیم چه چیزی برایمان آماده می کند . به خاطر خلق یکی از به یاد ماندنی ترین شخصیتهای کارتونی به خصوص و به خصوص چشمهایش و همین طور سناریوی بینظیرش که در بستر مالیخولیا شکلی میگذرد.
6) در بروژ اثر مارتین مک دونا
یک ایدهی فوق العاده و یک کالین فارل رویایی . کمدی – جنایی به شدت انسان گرایانه که به شدت هم به آثار گای ریچی نزدیک است . درک درست و به جا از مفهومی به نام معماری در پیشبرد قصهی سینما . مفرح ترین و اخلاق مدارترین فیلم سال .
7) میلیونر زاغه نشین اثر دنی بویل
سوگلی اسکار امسال که بدون شک خوش ریتم ترین و خوش قصه ترین اثر امسال بود . درس کارگردانی در فضاهای تجربه نشدهای که هر لحظه امکان سقوط داشت . اثری سهل و ممتنع که تمام بارش روی دوش کاگردان کاربلدش است . تدوین ، ریتم ، قصه و دیگر هیچ .
8) رودخانهی یخ زده اثر کارتنی هانت
دومین فیلم اولی این لیست . طبق عادت هر ساله که سینمای مستقل آمریکا آس خود را رو می کند امسال آس رو شده رودخانهی یخ زده بود . اولین فیلم بانوی کارگردانش که چیزی میان آثار مستقل کارانی مثل الکساندر پین ، ایزابل کویکست و جیم جارموش جا می گیرد . قصهی عشقهای کوچک خانوادگی و نبرد برای بقا در میان فقر و جداییها و یخهای آلاسکا.
---------------------------------------------------------------------------
پ ن : شاید اگر دو فیلم کلاس درس و الکی خوش را هم دیده بودم کمی این لیست فرق می کرد . حالا که ندیدم!
کشتیگیر میتوانست شاهکار امسال لقب بگیرد ولی یک پایان بندی آبکی کل فیلم را نابود کرد . حیف!
کتابخوان هم با آن که شکوه ساعتهای دالدری را ندارد ولی اگر کمی در چینش نقاط دراماتیزه شده و ریتم فیلم هوشمندتر عمل میکرد میتوانست در این لیست جا بگیرد ولی نگرفت!
