هیچ صاحب خری هیچ خر پیری را دوست نداشته . خر خوششانس خری است که قبل از پیری در طویله بمیرد . سرگذشت خرهای پیر تراژدی است . آنها در بیابان رها میشوند و آرام آرام و ذره ذره به مرگ نزدیک میشوند . مردن یک خر پیر پروسهای طولانی است مثل پوسیدن استخوانهایش . شبهای اول سر خر را به سوی خانه کج میکند ، گاه جفتکی هم به عنوان دق الباب میاندازد . کم کم بعد از چند روز تلاش میفهمد مروتی در کار نیست . از آن لحظه به بعد ماراتن مرگ برایش شروع میشود . شانس بیاورد شکار میشود و گرنه ذره ذره میپوسد .
دارم ذره ذره میپوسم .
0 نظر:
ارسال يک نظر