از چی گرفتنت ؟

اولین لحظه‌ی گه زندگی همون موقعی‌یه که مامان زور‌هاش رو زده و تو پس افتادی . یکی به بازنده‌ها اضافه شده . اگه تازه افسردگی بعد زایمان مامان و بیشتر شدن ساعات اضافه‌کاری بابا رو حساب نکنیم . روزای اول مثل سگ بو می‌کشی تا یه تیکه گوشت نرم سینه رو بکنن تو دهنت تا نمیری یهو . چشات نای باز شدن نداره ؛ حتا تحمل نور معمولی اتاق رو هم نداری . کافیه موقع بغل کردنت دستشون رو پشت کمرت نذارن ؛ تا می‌شی . دقیقن مثل یه تیکه گه که روش آب می‌گیرن متلاشی می‌شی . بعد تازه از شیر می‌گیرنت ؛ یه جنایت اساسی . ونگ ونگ ونگ . شانس بیاری شعور و تجربه داشته باشن حداقل بذارن یه چند سالی پستونک میک بزنی ، بلاخره اون رو هم ازت می‌گیرن . نترس نوبت به شیشه شیر هم می‌رسه . حتا دسشویی ، این نیاز حیاتی بشر . خیال نکن راحت می‌تونی بشاشی ؛ نه ! بعد همه‌ی این‌ها وارد پروسه‌ی آموزش و اجرای جیش ددر می‌شی . تو اون دوره تو گه قوطی وری . فکر کردی چی . دیدی ! از پوشک هم گرفتنت .

حالا بیست و پنج سالته . مطمئنی تو یکی از اون لحظات گه زندگی هستی ولی دقیقن نمی‌دونی از چی گرفتنت .